Autor zdjęć - nieznany

Rys historyczny

Historia komunikacji miejskiej w Wałbrzychu łączy się ściśle z rozwojem tutejszego przemysłu, który w drugiej połowie XIX wieku nabiera dużego znaczenia i przekształca Wałbrzych w główny ośrodek przemysłowy na Dolnym Śląsku. W związku z rozwojem przemysłu, przy lokalizacji zakładów w dużej odległości od osiedli mieszkaniowych daje się odczuć rosnące zapotrzebowanie na lokalną komunikację miejską. W 1897 roku zawiązuje się Towarzystwo Akcyjne "NEUKAG" (Niederschlesische Elektrizitaets- und Kleinbahn AG), które przystępuje do budowy elektrowni, a następnie pierwszej linii tramwajowej. W 1898 roku zostaje uruchomiona linia tramwajowa łącząca zachód ze wschodem miasta, tj. osiedla Szczawienko z Sobięcinem przez Śródmieście.

W następnym roku otwarto trasę tramwajową z Placu Grunwaldzkiego do Dworca Głównego, przedłużając ją w 1907 roku do Szczawna Zdroju.
Po roku 1919 nastąpiła rozbudowa miasta w kierunku wschodnim. Rozbudowa miasta spowodowała uruchomienie linii tramwajowej Rynek-Nowe Miasto, przedłużonej następnie w roku 1923 do Rusinowej. Początek lat dwudziestych był okresem intensywnej rozbudowy infrastruktury komunikacyjnej. Na wszystkich trasach tramwajowych wybudowano tzw. mijanki, które umożliwiły zwiększenie częstotliwości kursowania.

W 1924 roku Towarzystwo „NEUKAG” zostaje rozwiązane, a jego miejsce zajmuje Towarzystwo „EWS” (Elektrizitaets-Werke Schlesien AG) z siedzibą we Wrocławiu, które przejęło eksploatację wałbrzyskich elektrowni i tramwajów. W roku 1944 została otworzona pierwsza linia trolejbusowa.

Po uzyskaniu niepodległości w 1945 roku komunikacja miejska w Wałbrzychu nie była ujęta organizacyjne w samodzielne przedsiębiorstwo. Występując pod nazwą „Koleje Elektryczne” podporządkowana była Zjednoczeniu Energetycznemu – Okręg Dolnośląski. Przejęty tabor tramwajowy w ilości 52 wagonów był przestarzały, w 60% niezdatny do ruchu. Z liczby 20 trolejbusów tylko 7 nadawało się do ruchu, a tabor autobusowy nie istniał w ogóle. Torowiska zużyte były w 75%, sieć napowietrzna tramwajowa i trolejbusowa w 70%. Mijanki posiadały zdemontowane drugie torowiska, a stacje zasilające i zaplecze techniczne były zdewastowane i pozbawione urządzeń.

W okresie gospodarki Zjednoczenia Energetycznego tj. do roku 1948 komunikacja miejska była uboczną dziedziną działalności Zjednoczenia. Dopiero powołanie z dniem 1 sierpnia 1948 roku Międzykomunalnych Zakładów Komunikacyjnych nadało komunikacji miejskiej właściwą rangę. W wyniku przeprowadzonych prac studialnych podjęto decyzję o stopniowej likwidacji tramwajów i wprowadzeniu na ich miejsce trolejbusów. W pierwszej kolejności odbudowano zdewastowany tabor trolejbusowy, co pozwoliło na przeprowadzenie w 1949 roku pierwszej linii trolejbusowej z Placu Grunwaldzkiego do Dworca Głównego w miejsce zlikwidowanej linii tramwajowej. Następnie wybudowano nowy odcinek linii trolejbusowej z Placu Grunwaldzkiego do Dworca Miasto, przedłużając ją do Placu Tuwima, co dało bezpośrednie połączenie między dworcami kolejowymi miasta. W latach 1960-1963 oddano do eksploatacji linie trolejbusowe do dzielnic Szczawienko, Rusinowa i Sobięcin, likwidując jednocześnie na tych trasach linietramwajowe. Równolegle z trakcją trolejbusową rozwijano trakcję autobusową, uruchamiając ją do dzielnic, które nie miały dotychczas połączenia z miastem. W 1966 roku zlikwidowano ostatecznie trakcję tramwajową i podjęto zarazem decyzję 
o zaniechaniu dalszej rozbudowy trakcji trolejbusowej. Ostatecznie trakcję trolejbusową zlikwidowano w 1973 roku i od tego roku jedynym środkiem przewozowym stał się autobus.

Z dniem 1 stycznia 1976 roku zostały połączone Miejskie Przedsiębiorstwo Komunikacyjne w Wałbrzychu, Powiatowe Przedsiębiorstwo Komunikacyjne w Dzierżoniowie oraz Zakład Komunikacji Miejskiej w Świdnicy, tworząc nową jednostkę organizacyjną pod nazwą Wojewódzkie Przedsiębiorstwo Komunikacyjne. Nowy twór organizacyjny objął zasięgiem usług przewozowych 10 miast oraz 30 osiedli podmiejskich i wiejskich zamieszkałych przez około 400 tysięcy mieszkańców, która to liczba stanowiła około 57% ludności byłego województwa wałbrzyskiego. W 1979 roku nastąpiła zmiana struktury organizacyjnej WPK polegająca na wydzieleniu zarządu firmy i oddziałów w Wałbrzychu, Świdnicy i Dzierżoniowie mających działać na własnym ograniczonym rozrachunku gospodarczym

Na początku lat dziewięćdziesiątych nastąpiły poważne zmiany w strukturze organizacyjnej przedsiębiorstwa. Na mocy decyzji wojewody wałbrzyskiego z dniem 1 stycznia 1991 roku przestało istnieć Wojewódzkie Przedsiębiorstwo Komunikacyjne i nastąpił jego podział na trzy przedsiębiorstwa: wałbrzyskie, świdnickie i dzierżoniowskie.

Dnia 1 września 1991 roku powołany został Miejski Zakład Komunikacyjny. W wyniku zmian społeczno-gospodarczych w aglomeracji wałbrzyskiej nastąpił spadek liczby przewiezionych pasażerów co spowodowało zmniejszenie zapotrzebowania na autobusy przegubowe. W 1997 roku w ramach odnowy taboru komunikacyjnego zakupiono 31 nowoczesnych autobusów niskopodłogowych marki Neoplan.

Dnia 1 października 2001 roku Miejski Zakład Komunikacyjny został przekształcony w Miejskie Przedsiębiorstwo Komunikacyjne Spółka z o. o.